Filmy mojego życia
W drodze na kongres sejsmologiczny Beltrán Soler zatrzymuje się w przypadkowym hotelu i układa listę najważniejszych filmów obejrzanych w życiu – a tak naprawdę opowieść o dzieciństwie i młodości rozdartych między nixonowską Kalifornią a pinochetowskim Chile. Niezwykła historia o dojrzewaniu, o polityce i o popkulturze pióra naczelnego twórcy pokolenia McOndo.
Filmy mojego życia to najgłośniejsza powieść Fugueta, która odniosła znaczny sukces w krajach hiszpańskojęzycznych, ale także w Stanach Zjednoczonych. To tekst w dużej mierze autobiograficzny: Beltrán Soler, identycznie jak Alberto Fuguet, spędził dzieciństwo w Kalifornii i mając lat kilkanaście, nie mówiąc nawet słowa po angielsku, przyjechał do Chile pod rządami Pinocheta; dla obydwu kino stanowi swoistą odskocznię i zarazem fundament egzystencji; obaj też mierzą się z jednoczesnym dziedzictwem północnoamerykańskiej popkultury i dramatycznej historii Chile. Być może dlatego to powieść tak autentyczna i tak pełna pasji.



