Gustavo Nielsen
Urodził się w Buenos Aires w 1962 roku. Jest z zawodu architektem. Zadebiutował w 1994 roku tomem opowiadań Playa quemada (Spalona plaża), który okrzyknięto wielkim wydarzeniem literackim w Argentynie. Późniejsze tomy opowiadań – Marvin (2002) i Adiós, Bob (Żegnaj, Bob, 2006) – ugruntowały jego renomę wybitnego twórcy krótkich form. Pierwsza powieść – La flor azteca (Aztecki kwiat, 1997) – jak i druga – El amor enfermo (Chora miłość, 2000) – były finalistkami argentyńskiej Nagrody Planeta. Autor prowadzi dwa blogi www.milanesaconpapas.blogspot.com, na którym można obejrzeć jego prace graficzne i poczytać wiadomości literackie i kulturalne, oraz www.mandarinasdulces.blogspot.com, gdzie zamieszcza swoje teksty, także w przekładach. Wszystkie okładki książek Nielsena ilustrowane są jego grafikami. Opowiadania autora były tłumaczone na wiele języków, natomiast polskie wydanie Auschwitz (2004) to pierwszy przekład jego powieści.
Nielsen żywi się mrocznym i całkowicie realnym klimatem, uzyskując efekt niepewności w stylu Polańskiego, kiedy zadajemy sobie pytanie, jak daleko może to wszystko zajść.
La Prensa
Nielsen ma szczególny talent, dzięki któremu jego styl łączy w sobie ironię i czułość, erotykę i humor, cierpkość i delikatność. Nie szczędzi groteski swoim postaciom i sytuacjom, i bez wątpienia w metodzie tej chodzi o coś więcej niż efektowność.
Christian Kurchik